Dün yine ders çalışmak için bilgisayarı açıp ( gerçekten bilgisayardan yapılması gereken bir işlemdi, bu kez vallahi de bahane değil :D ) "Dur başlamadan bir facebook/twitter'ı kontrol edeyim!" dediğimde, Facebook'ta gördüğüm bir fotoğraf ile epey şaşırmıştım. İlkokuldan bir arkadaşım kendi şahsi bizzat başka bir arkadaşıyla bir
büjitericitakıcıçantacıherbişeyci açmış ve onun fotoğrafını Facebook'ta paylaşmıştı. Ben de hemen salona doğru acı bir sesle "Anneee!" diye koşarak şaşkınlığımı dile getirmek amacıyla giriş yapmıştım ancak annemin tavrı şaşkınlıktan çok çemkiriklik ( şaşkınlık kelimesine uyduracağım diye ne hale soktum kelimeyi :D ) olmuş ve " Herkesler mezun oldu, iş buldu hatta iş kurdu sen daha okuyacağım de!" tepkisini vermişti. Tabii ki bütün şaşkınlığım içime kaçıp bir hüzne dönüşmüştü. Taa ki akşam yemeğini erken yiyen Raif'in karnı abuk bir saatte acıkana kadar!
Tatatataaaam! Sizi annesi " Yeter artık bulaşık çıkarma başıma!" diyen evladın dahiyane buluşuyla tanıştırıyorum efendim
"bardak Kısır" :D.
Gündüz iş kurma fikri beynine işleyen Raif bu kez de büyük bir girişimci ruhla salona girer ve ürününün ilk reklamını yapar. Ancak ev halkı sadece güler, geçer. Sonra da bazı bilirkişiler "Türkiye'de neden girişimcilik oranı az?" diye bazı bilipbilmediğinibilmediğim kişiler de " Aman da benim çocuk daha okuyor, millet evlendi evini kurdu." diye söylenir dururlar. Sebebi ortada değil mi sayın seyirciler :D
Not: Kısır'ın üstüne isminizi de yazarım bak elceğizlerimle, CocaCola ve Nutella'dan neyimiz eksik :D
