Bir Avuç Mutluluk

Bir İzmirli olarak Karşıyaka ve Alsancak'ta deniz kenarında yürürken aklımdan hep aynı düşünce geçer. 

" Neden denizi doldurmuşlar ki? Şimdi burası kumsal olsaydı da ayakkabılarımızı elimize alıp yürüyebilseydik, midye toplayabilseydik! "

Geçen gün yine aynı düşüncelerle deniz kenarında arkadaşım B. ile birlikte yürürken yerde bir deniz kabuğu gördük! Önce şaşırıp birbirimize baktık, sonra da " Keşke daha çok bulsak da hatıra saklasak! " diye hayaller kurduk. Hayalleri eşliğinde sıcaktan bunalmış bir biçimde otobüs duraklarına doğru yürürken gördüğümüze inanamayarak olduğumuz yerde kaldık!

O kadar betonun arasında, kocaman kayaların arkasında minik sevimli kumsalımsı bir parça kalmıştı ve tüm o toprak parçası deniz kabuklarıyla doluydu! Şaşkınlıkla beraber aralarından saklamalık bir kaç sağlam midye seçip çantamıza attık ve yolumuza artık daha mutlu bir biçimde devam ettik :).

Tabi eve gelince ne olur ne olmaz diye içimizdeki #aşırıçokbayatitiz 'e yenilerek bir gece çamaşır suyunda bekletip dezenfekte ettik :D. Artık daha temiz, daha mutlu hatıralarımız var efendim! :)

Mutlu Olmak İçin 14000 Sebep

Instagram'da ve Tumblr'da Türkiye'de yaşamayan insanları takip etmeyi çok seviyorum. Burada olmayan şeyleri, onların fotoğrafları aracılığıyla görebilmek, haberdar olabilmek beni çok mutlu ediyor. Ancak bu durum ne kadar mutluluk veriyor olsa da, "Anne bizim neden yok?!" diyerek hayıflanmamı da fazlasıyla tetikliyor efendim :).

Bu yazı tam da bir hayıflanmanın sonucudur! İki #sosyalmedya mecrasında da içinde insan olan fotoğraflardansa eşya olan fotoğraflar daha çok ilgimi çekiyor, hatta bununla da kalmayıp hayıflanma hissimi de iki katına çıkarabiliyor sayın seyirciler! :). Yazımızda adı geçen "Mutlu olmak için 14000 sebep" isimli arkadaşımız da bu sınıfa girmeyi fazlasıyla hakediyor! Kitabı defalarca orijinal dilinde görmemden ötürü, ülkemizde satışa çıkmayan, çevirisi yapılmayan bir sürü kitaptan yalnızca bir tanesi olduğunu düşünmüştüm. Ancak #google amca 'nın yaptığı yoğun araştırmalar sonucu kitabın 2011 yılında dilimize çevrilip, satışa çıktığını gösterdi! Bunu öğrenen ben #kırmızıelbiseliohyandantemalıemoji gibi sevinçten ne yapacağını şaşırmış biçimde kendimi kitabı bulmaya verdim!. Ama bulamadım. Kitap ne orijinal dilinde ne de Türkçe olarak hiçbir yerde stokta bulunmuyordu. O nedenle bu sevincim bir #türkfilmi sahnesindeki kadar kısa sürmüştü. ( Buraya birazcık acıklı müzik alabilir miyiz :D ) Ancak merak etmeyin filmimiz mutlu sonla bitiyor efendim :). Yoğun araştırmalarım sonucunda karşıma mezun olmuş olduğum biricik(!) üniversiteciğim Ege'nin 2012 yılında kütüphaneye alınan kitaplar listesi çıktı. Ve evet, ismi geçen arkadaşımız da bu listede yer alıyordu! Mezun olduğum için kütüphaneden kitap alamıyor olmam sorununa da halihazırda yüksek lisans yapmakta olan arkadaşım L. sponsorluğunda çözüm bulduk ve kendisi kitabı benim için kütüphaneden ödünç alıp sevenleri kavuşturdu efendim :D.

Biz erdik muradımızaa... demeyi çok isterdim ancak, kitap ödünç alma süresi olan 15 gün sona erince ne yazık ki #herkeskendiyoluna konumuna geldik. Şimdi yalnızca birer eski dostuz. ( #yandanbakanmendebursuratlıemoji )

Benim gibi kitabı daha önce görüp de merak etmiş kişiler olması ihtimaline karşı da biraz kitaptan bahsetmek istiyorum :). Kitap yukarıdaki fotoğrafta aynen yazarın söylediği gibi, kendisinin mutlu olma sebeplerinin madde madde yazılarak, kitaba çevrilmesinden meydana gelmiş. Ben kitabın temelinde yatan bu oldukça basit ama etkili fikre bayıldım! Ve, kitaptan ayrılır ayrılmaz, kendi mutluluk sebeplerimi not etmeye başladım! Böylece hem kendimi mutsuz hissettiğim anlarda açıp okuyup moral bulabileceğim, hem de bu fikirlerimin yazdığı defteri #gelecektekitorunlar'ıma bir anı olarak bırakabileceğim efendim :).

Not: Bu uygulamayı da herkese tavsiye ediyorum. Çünkü mutluluk paylaştıkça çoğalır, çünkü mutluluğun etkisi hiç bitmez, sadece zamanla unutulur :)